Grensrechters blijven meestal anoniem. Er zijn er maar weinig die grote bekendheid hebben verworven.

Zoals Hennie Matena. Op 6 oktober 1979 krijgt hij in één klap landelijke bekendheid. Letterlijk. Tijdens NAC-Feyenoord wordt de onfortuinlijke ‘grens’ getroffen door een asbak. Matena gaat knock-out. De wedstrijd wordt gestaakt.

Later gaat Harry Vermeegen voor tv-programma Voetbal 80 op bezoek bij Hennie Matena. Harry vraagt hem wanneer je als grensrechter vlagt voor buitenspel en hoe je nou precies aangeeft wáár een speler buitenspel staat.
Op Harry’s verzoek demonstreert Matena trots hoe hij dat doet: hij rent langs een verlaten veld en elke keer als Harry iets roept, staat Matena stil, steekt zijn vlag omhoog en wijst daarmee de plaats des onheils aan. Harry smult en tv-kijkend Nederland smult mee.
Hoogtepunt van de reportage is het moment waarop Harry mevrouw Matena vraagt of zij trots is op haar man. Ja, ze is héél trots. Als Harry haar vraagt waarop zij het meest trots is, antwoordt zij: “Hij is zo gewoon gebleven.”

Dit seizoen ben ik grensrechter bij de C1, het team van mijn jongste zoon. Ik kan het elke supporter aanbevelen. Het is soms verrekte lastig om te zien of speler B, als-ie de bal aanneemt, op het moment dat de bal door speler A werd gespeeld, al buitenspel stond. Daar heb je twee paar ogen voor nodig.
Toch gaat het me goed af, al zeg ik het zelf. Maar ik blijf heel gewoon, ook als ik dit seizoen een asbak naar mijn hoofd krijg.

Frans