Bij ons thuis waren we vroeger geabonneerd op de Haagsche Courant. De wekelijkse sportbijlage was favoriet. Vooral de rubriek Bal Na, elke maandag op de achterpagina. Die bestond uit grappige anekdotes over het voorbije voetbalweekend. Foto’s waren voorzien van leuke bijschriften.

De rubriek kenmerkte zich door liefkozende spot. De maker had duidelijk een zwak voor Feyenoord, want onze club kwam ruimschoots aan bod. Dat maakte dat ik Bal Na met veel plezier las en er elke maandagmiddag naar uitkeek.
Toen wij verhuisden van het Westland naar Brabant, dreigde ik het voortaan zonder Bal Na te moeten doen. Totdat mijn oma in Den Haag zich opwierp als reddende engel. Zij besloot de wekelijkse sportbijlage voor mij te bewaren. Als wij bij haar op bezoek kwamen of zij bij ons, gaf zij mij een stapeltje opgespaarde edities. Ik stortte mij dan direct op de afleveringen van Bal Na die ik had gemist. Wat over Feyenoord ging, knipte ik uit en plakte ik in mijn schoolagenda. Nico Jansen, Willy Kreuz, Mladen Ramljak. En Willem natuurlijk. Veel Willem.

Toen de rubriek Bal Na stopte, stopte mijn oma met bewaren. De naam van de journalist die al die jaren Bal Na had geschreven, bleef in mijn geheugen gegrift.
Een paar jaar geleden zag ik zijn naam plotseling voorbijkomen op Facebook. Ik vroeg hem of hij degene was die vroeger de rubriek Bal Na schreef. En jawel. Hij bleek ook de zoon van oud-Feyenoordspeler Leen Vente, die in 1937 het eerste Feyenoord-doelpunt in De Kuip maakte. Feyenoord-talent Dylan Vente is zijn achterneef.

Ik heb het over Rob Vente. In Bal Na is zijn liefde voor Feyenoord al die jaren voelbaar geweest. Bal Na ligt ver achter hem, maar schrijven doet Rob nog steeds. Rob schrijft misdaadthrillers die zich afspelen in Rotterdam en waarin Feyenoord een prominente rol speelt. Het rood-witte bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Frans