Hij doet dingen die je van geen andere speler verwacht.
Zijn voeten draaien met het grootste gemak alle kanten op alsof zij worden gestuurd door een hogere macht. Hij is ongrijpbaar wanneer hij weer eens in een pirouette wegdraait van zijn tegenstander, precies de andere kant op dan die dacht.
Het is maar de vraag of hij wéét dat die keuze op dat moment de beste is of dat-ie het vóelt, want hij beslist in een split second, sneller dan het brein van een gewone sterveling beschikbare keuzes afweegt en een beslissing neemt. Denkt hij zo snel of beschikt hij over uitzonderlijke voetbalintelligentie? En weet hij dat zelf?

Hij vindt openingen die geen andere speler ziet.
Met een onverwachte pass verandert hij in een fractie van een seconde de richting van het spel. Zo deed hij dat vorig jaar, toen Feyenoord hem verhuurde aan FC Utrecht. Voor de Domstedelingen bleek hij een geschenk uit de hemel. Hij schonk de club tien goals en tien assists. Deze zomer keerde hij terug in Rotterdam en nu is hij daar wekelijks de uitblinker. Een verdord Feyenoord is door hem weer tot leven gewekt.

Hij zegt dingen die je van geen andere speler hoort.
Na afloop van de wedstrijd tegen NEC verscheen hij voor de camera van ESPN. Feyenoord had in Nijmegen met 3-1 gewonnen en hij had gescoord, alweer, en twee assists gegeven, alweer. Bij het zien van beelden van een aanval waarin hij de bal te ver voor zich uitspeelt, zegt hij: “Raar moment, zeg. Dat ik deze te hard tik, is gewoon bizar. Dat is gewoon geen kwaliteit die ik op dat moment laat zien. Snap het niet, nee, snap ik echt niet. Kom op, dat kan toch niet, deze bal te hard voor me uit. Nee, vind ik niet kunnen, eigenlijk.”

Zo veel zelfreflectie en zelfleiderschap zijn zelden vertoond bij een profvoetballer.
Met zijn tweeëntwintig jaar is hij nu al een voorbeeld voor de Feyenoord-talenten die na hem komen.
Gjivai Zechiël is de engel die Feyenoord weer vleugels geeft.

Frans