Bij een goede opvoeding hoort dat je je kind grootbrengt met de liefde voor Feyenoord. Dat is nog niet tot alle ouders doorgedrongen, maar dat is slechts een kwestie van tijd.

Als ouder met een rood-wit hart kom je wel eens voor lastige situaties te staan. In en rond een voetbalstadion wordt nou eenmaal wel eens wat gezegd of gezongen dat je liever niet aan de ontbijttafel of op de verjaardag van oma hoort. Hoe leg je je kind uit dat wat-ie in De Kuip hoort niet geschikt is voor gebruik op straat of op school? Supporter Danny vertelde me over de dag dat hij zijn zoon voor het eerst meenam naar de wedstrijd van Feyenoord tegen de aartsrivaal. Hij vertelde zijn zoon dat het een bijzondere dag zou worden en dat de jongen dingen zou gaan horen die in De Kuip moesten blijven. “Wat gebeurt in De Kuip, blijft in De Kuip”, had Danny tegen zijn zoon gezegd.

Soms vergt een goede opvoeding creativiteit en improvisatievermogen.
Mijn zus nam haar zoon Boy al op jonge leeftijd mee naar De Kuip. Toen scheidsrechter Dick Jol eens enkele twijfelachtige beslissingen nam, liet het Legioen zijn afkeuring hierover blijken met een luid ‘Jol, Jol, k***** Jol’.
Boy kon het niet goed verstaan en vroeg zijn moeder: “Wat zingen ze, mam?”.
Mijn zus werd nogal overvallen door die vraag, maar wist zich snel te herstellen en antwoordde: “Oh, uh, ze zingen ’Jol, Jol, krentenbol!’”
Het gevaar was bezworen. Pfoeh!

Soms is het al te laat. Zoals die zondagmiddag in De Kuip, eind jaren zeventig. Meidenpopband Luv’ viert triomfen en half Nederland denkt ten onrechte dat bandlid Patty Brard de zus is van Feyenoord-speler Stanley Brard. Mijn vader, zus en ik zitten die zondagmiddag op de houten banken achter het doel, op de parterre onder Vak G. Op het moment dat Stanley Brard een corner wil nemen, is het een moment stil in De Kuip en horen we een supporter vanaf de eerste ring achter ons heel hard roepen: ‘Hé Stanley, mag ik je zus een keertje neuken?!”.
Mijn vader schiet in de lach. Mijn zus ook. Ik ook.
Wég opvoeding.

Frans