Dirk is klaar. In een goedgevulde Kuip namen familie, supporters en profs met wie hij samenspeelde, afscheid van de voetballer Kuyt.
De week ervoor verscheen zijn boek ‘DIRK KUYT – HET GELOOF IN SUCCES’. Een boek dat overloopt van liefde. Voor zijn gezin, voor voetbal en voor Feyenoord.
“En voor Dirk zelf ”, hoor ik sommigen denken.
De keuze van auteur Jaap de Groot om dit boek te schrijven als een monoloog, doet het boek af en toe voelen als een lofzang van Dirk op Dirk. Nu ken ik Dirk niet persoonlijk, maar het beeld dat zich heeft gevormd na alle interviews die ik in de loop der jaren heb gehoord, gezien en gelezen, is dat van een bescheiden mens en gedreven professional.

Dirks geloof in succes en zijn liefde voor Feyenoord brengen hem ertoe in zijn boek enkele kritische kanttekeningen te plaatsen bij de professionaliteit van de club. “Het leek wel een speeltuin”, aldus Dirk. In een schriftelijke verklaring nam Feyenoord afstand van deze woorden. De club zei zich er niet in te herkennen: “Het is zijn verhaal en het zijn vooral zijn herinneringen. Dat is iets anders dan dat het werkelijk allemaal zo gegaan is.” In supporterstaal betekent dat ‘die Kuyt lult maar wat uit zijn nek’.

Die reactie is kenmerkend voor de angstige, in zichzelf gekeerde organisatie die Feyenoord is geworden. Terwijl iedereen aan zijn water voelt dat Dirk de waarheid spreekt. Hij was erbij. Ging met de spelers op reis, zat met ze in de kleedkamer, stond met ze op het veld en onder de douche. Hij kan de gang van zaken bij Feyenoord vergelijken met die bij Liverpool, Fenerbahçe en Oranje. Als een speler met zo’n staat van dienst je een spiegel voorhoudt en iets zegt waarmee je je voordeel kunt doen, kun je dat beter als een geschenk zien.
Feyenoord had ervoor kunnen kiezen Dirks woorden in dankbaarheid te aanvaarden en te gebruiken op haar weg naar een topsportklimaat. Daarvoor moet je je kwetsbaar durven opstellen. Dat kan enkel in een cultuur waarin je naar elkaar luistert, waar je leert van fouten en waar iedereen elke dag bezig is beter te worden. Zo’n cultuur vereist leiderschap, voorbeeldgedrag en het geloof dat kwetsbaarheid je niet zwakker maar juist sterker maakt.

Dirk is nog niet klaar.

Frans