Voor de redacteuren van Hand in Hand was het wel even wennen toen er drie jaar geleden een nieuwe voorzitter kwam. Een voorzitter die de moeite nam naar redactievergaderingen te komen, dat hadden de meesten van ons nog maar zelden meegemaakt.
Dat de voorzitter ons bij elke ontmoeting vol op de mond zoende, waren wij evenmin gewend. Volgens hem maakte deze wijze van begroeten deel uit van zijn visie op teambuilding. Tijdens de eerste redactievergadering die hij bijwoonde, stelde de voorzitter voor om met de voltallige redactie plus partners elk kwartaal een dagje naar de sauna te gaan. Boudewijn grinnikte nerveus, Hans bladerde in zijn paperassen en deed alsof hij het niet had gehoord en ik zag Jims ogen glimmen: hier zat een verhaal in! Ellen bloosde.

“Mooi, dat is dan geregeld!”, sprak de voorzitter voordat iemand hem had kunnen tegenspreken. En zo wandelden wij enkele weken later met zijn veertigen poedeltje naakt en hand in hand door een bekend wellnessresort in Bleiswijk. In het Turks stoombad zongen we in koor ‘Mijn Feyenoord’. Het was wennen, maar het werkte: het redactieteam groeide zienderogen naar elkaar toe.

Het besluit van de voorzitter om elke maand een keer bij ieder redactielid thuis te komen eten en dan meteen ook een nachtje te blijven slapen, overviel de meesten van ons. Mijn vriendin zag het eerst helemaal niet zitten. Zij vond het veel te ver gaan. Ik vond het wel meevallen, het ging tenslotte om teambuilding.
Toen de voorzitter die eerste avond bij ons thuis, gekleed in Feyenoord-pyjama, tussen ons in kroop, keek ik ook wel even vreemd op. Blijkbaar voelde hij mijn verbazing, want net toen hij lepeltje-lepeltje lag met mijn vriendin, draaide hij zich naar mij om, gaf me een geruststellende knipoog en zei: “Alles voor het team, Frans.”
Hier lag een leider met inlevingsvermogen.
De volgende ochtend bleek mijn vriendin plots ook helemaal óm. “Wat heerlijk om mee te helpen aan een sterk team”, zei ze, “jammer dat de voorzitter maar één nachtje per maand komt slapen”.

We zijn nu drie jaar verder en de begroeting, de saunabezoekjes en de overnachtingen zijn heel gewoon geworden. Net nu alle redacteuren en hun partners aan de aanpak van de voorzitter gewend zijn geraakt, vertrekt hij.
Ik ben benieuwd naar de visie van zijn opvolger.

Frans