Bij ons thuis waren we vroeger grote fans van Toon Hermans. We citeerden frequent uit zijn conferences (“Ik kom uit Spanje, zei de gek. Uit de kroeg kwam-ie!”) en mijn vader had naast zijn fauteuil wat boeken liggen met versjes van Toon: ‘Fluiten naar de overkant’, ‘Ik heb je lief ’, dat werk. Ik heb ze ook gelezen. Daar heb ik nooit mee te koop gelopen, want hoewel er miljoenen exemplaren van zijn verkocht, hebben de boeken van Toon in intellectuele kringen nooit veel aanzien genoten. Toch ben ik altijd een stille Toon-fan gebleven. Noem het gerust mijn guilty pleasure.

Tot nu. Ik verbreek de stilte en kom uit de kast. Er is niets meer wat mij ervan weerhoudt luid en duidelijk te zeggen: “Ich bin ein Toon-fan!” Er was weinig voor nodig, maar nu ben ik echt he-le-maal overtuigd. Met dank aan Peter Blokdijk. Peter schreef drie boeken over Feyenoord: ‘De liefde die Feyenoord heet’, ‘Leven met Feyenoord’ en ‘Legioen!’.
Peter is een Feyenoorder in hart en nieren en gek op supportersverhalen. Hij is zelf ook een man vol verhalen, het ene nog mooier dan het andere.

Toen wij elkaar laatst ontmoetten in een van de loodsen van de vroegere RDM, de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij, vertelde Peter mij een mooi verhaal over zijn ontmoeting met Toon Hermans, in 1998 bij uitgeverij Fontein. Fontein was de uitgever van zowel de boeken van Toon als van die van Peter. Toen Toon hoorde waarover Peter schreef, lichtten zijn ogen op en glimlachte hij.

“Feyenoord is ook míjn club”, zei Toon.
“Jaja, dat zal wel”, dacht Peter even, maar toen Toon vertelde dat hij erg met de club had meegeleefd toen de situatie in Rotterdam jaren eerder uiterst zorgwekkend was, begon Peter werkelijk te geloven dat Toon oprecht warme gevoelens koesterde voor Feyenoord.
“Ik heb Feyenoord zelfs ooit aangeboden een motiverende speech te komen geven aan de spelers”, sprak Toon.
Even later boog Toon zich naar Peter toe en fluisterde op samenzweerderige toon dat hij van de aartsrivaal niet veel moest hebben: “Als ik op de snelweg een auto zie met een vaantje van die club, dan móet ik die altijd inhalen!”
Nu was Peter overtuigd: Toon was een Feyenoorder.

Frans